บทที่ 71 หกสิบตำลึง

หัวหน้าหมู่บ้านหยางเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น "ไม่ต้องทำร้ายร่างกายแล้ว หากเกิดเรื่องร้ายขึ้นในที่กันดารเช่นนี้ ก็ยากจะรักษา เอาอย่างนี้ ให้จ่ายค่าชดเชยแทน คนละสิบตำลึงสำหรับทั้งหกคน"

"อะไรนะ!" ญาติของหวังไล่โถวร้องอย่างตกใจ

ชาวบ้านฝั่งตะวันออกก็ตกตะลึงกับคำเรียกร้องที่สูงลิบของหัวห

บทที่ 72 ออกเดินทางก่อน

ซูเป่าจูมองไปด้านหลัง ชาวบ้านฝั่งตะวันออกถือภาชนะใส่น้ำต่างๆ ตามมาไม่ไกล

คุณป้าแสดงสีหน้ารังเกียจ "พวกนี้เหมือนพลาสเตอร์ยาไม่มีผิด"

"ทุกคนระวังหน่อย"

ชาวบ้านซิ่งฮวาต่างเตือนกัน ไม่กล้าแยกย้ายห่างกันเกินไป จับคู่กันเก็บน้ำค้าง

พุ่มไม้ใกล้ถนนหลวงไม่มีน้ำค้าง พวกเขาต้องเข้

บทที่ 73 ขอน้ำไม่สำเร็จ

ซูเป่าจูพูดตาม "พวกเจ้าไม่กระหายหรือ?"

เด็กน้อยสองคนเอียงหัว ขมวดคิ้วครุ่นคิด

"คุณอ้วนกระหาย พวกเราไม่กระหาย" หยางกุ้ยพูดเสียงเด็กๆ

คุณหว้านซานบีบแก้มเด็กน้อย "เจ้าให้น้ำคุณอ้วน คุณอ้วนจะเล่าให้ฟัง"

หยางกุ้ยหมุนตัว ก้าวขา วิ่งไปฟ้องซูยิน "พี่สาว คุณอ้วนรังแกเด็ก"

ซูเป่