บทที่ 60

แผนที่สมบัติ

"ทูลท่าน นี่คือแผนที่สมบัติที่พวกเราแย่งมาจากทหารองครักษ์ของอวิ๋นหวาง"

ชายชราข้าขาวโพลนพูด "ท่านอย่าเพิ่งร้อน แผนที่สมบัติไม่มีทางให้คนอ่านง่ายๆ ต้องศึกษาอย่างละเอียด หาวิธีที่ถูก ถึงจะเห็นความจริง"

"มาดูกันหน่อย"

ทุกคนผลัดกันขึ้นมาตรวจดูแผนที่สมบัติ

"เคยได้ยินว่า ผู้มี

บทที่ 61

แย่งกระต่ายป่า

แม่ของต้าจ้วงไม่ทันระวังตัว ทำให้ซูเป่าจูได้เปรียบ

"ไอ้เด็กบ้านี่ ปล่อยมือข้าเดี๋ยวนี้"

แม่ของต้าจ้วงยื่นมือไปดึงข้าของซูเป่าจูบ้าง

ซูเป่าจูไม่ยอมปล่อยมือ กลับยิ่งออกแรงหนักขึ้น

"ไอ้คนไม่รู้จักอาย แย่งของคนอื่น แถมยังรังแกเด็กอีก"

การต่อสู้ของทั้งสองคนเกิดขึ้นเร็วมาก

บทที่ 62

ภัยแล้งรุนแรงขึ้น

"ทำไมถึงตีกัน?"

ซูยินนั่งข้างซูเป่าจู ยื่นมือตรวจดูหนังศีรษะของเธอ

ซูเป่าจูพึมพำเบาๆ "ตอนนั้นไม่รู้เป็นอะไร แค่อยากสั่งสอนเธอ คงเพราะเห็นหน้าแล้วไม่ชอบ"

"เธอนี่!"

ซูยินก็ไม่ชอบแม่ของต้าจ้วงเหมือนกัน บางครั้งก็อยากวิ่งไปตีเธอสักที โดยเฉพาะตอนเห็นเธอรังแกต้าหยา

แต่ในเม