บทที่ 459 งัดปากเขา

เขาทุ่มเททุกอย่าง แต่กลับได้ผลลัพธ์แบบนี้

ซ่งจื้ออี้จะสงบใจลงได้อย่างไร

ซูเสี้ยวหย่งตกใจกับสายตาของอ๋องอู๋ ร้องไห้ตะโกน "ฮือๆๆ อ๋องฟังข้าก่อน ข้าทำนายอนาคตได้จริงๆ ข้าช่วยท่านได้จริงๆ"

เขาคลานเข้าไปอย่างทุลักทุเล พยายามจะเกาะขาอีกฝ่าย แต่ถูกองครักษ์กดไว้แน่น ขยับไม่ได้

ซ่งจื

บทที่ 460 พี่ใหญ่ ประหลาดใจไหม

จวนอ๋องอู๋ - ห้องหนังสือ

ซ่งจื้ออี้โกรธจัด "เจ้าว่าอะไรนะ? มีคนช่วยเขาหนีไป?"

ก่อนหน้านี้เขาแค่สงสัย ตอนนี้แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่า ซูเสี้ยวหย่งคนนั้นถูกใครสักคนส่งมาขุดหลุมพรางให้ตน

บ้าชะมัด ถ้าอย่างนั้น ที่เขารู้เรื่องโจรภูเขาของตน คนเบื้องหลังคงรู้เรื่องนี้ด้

บทที่ 461 เล่าเรื่องในอดีต

ซูเสี้ยวหย่งครางด้วยความเจ็บปวด ร่างกายงอด้วยความทรมาน ดูเหมือนกุ้งต้มสุก

"ถ้าพวกเจ้าไม่ปล่อยข้า ข้าจะไม่มีวันพูด แม้ต้องตายก็ตาม" ซูเสี้ยวหย่งยังคงหวังลมๆแล้งๆ แต่ความคิดเล็กๆน้อยๆของเขาไม่อาจหลบหนีพี่น้องทั้งสองได้

ซูซิ่นกวงหยิบกล่องใบหนึ่งมา ลากซูเสี้ยวหย่งมาที่หน้า