บทที่ 445 ซู้กั๋วกงถูกวางยา

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เซี่ยจิ้นชะงักเล็กน้อย รีบสงบสติอารมณ์จากความดีใจ เมื่อใจเย็นลงก็นึกถึงประเด็นสำคัญ แต่ไม่พูดออกมา กลับถามว่า "ทำไม?"

ซูซิ่นหยางทำหน้าจริงจัง วิเคราะห์ "ซวีเถาพูดถูกอยู่ประโยคหนึ่ง"

พอประโยคแรกออกจากปาก เซี่ยจิ้นก็สะดุ้ง และประโยคต่อมาทำให้เขาอยาก

บทที่ 446 ขบวนแห่ศพ

คนระมัดระวังคนนั้นในที่สุดก็พูดออกมา "ดูเหมือนว่าแม่ทัพเซี่ยคงจะไม่ไหวจริงๆ"

"ถ้าเราไม่ลงมือตอนนี้ คนอื่นก็จะลงมือแทน ถ้าองค์ชายรู้ว่าเราพลาดโอกาส เกรงว่าพวกเราคงแย่แน่"

"ตกลง ลงมือวันมะรืนนี้"

...

ซูซิ่นหยางหลังจากสลัดคนที่ติดตามเขาไปทีละกลุ่มๆ ได้แล้ว ก็เลี้ยวไปทางทิศใต้

บทที่ 447 ฆาตกรที่ฆ่าท่านอ๋อง

ก่อนที่เพื่อนบ้านจะถามถึงพ่อแม่ ซูยินและซูซิ่นกวงสองพี่น้องได้อธิบายเหตุผลให้เพื่อนบ้านทราบล่วงหน้าอย่างเข้าใจกัน เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาคิดมาก

ว่าทำไมหัวหน้าครอบครัวไม่ออกมาต้อนรับ แต่กลับให้คนรุ่นเล็กในบ้านต้อนรับแทน

เพราะแขกเหล่านี้มา แม่นมหวัง แม่นมจาง หมึกอวี้