บทที่ 444 ยืนหยัดในกองทัพตะวันตกเฉียงเหนือ

รองแม่ทัพซวีหันหน้าไปทาง มีแววไม่ยอมแพ้ในดวงตา

ซูซิ่นหยางเตะเขาทีหนึ่ง หน้าเย็นชา "เตะนี้แทนเพื่อนทหารที่ตายในสงคราม"

พูดพลางเหยียบหน้าเขาอีกที "เตะนี้แทนแม่ทัพที่เลื่อนตำแหน่งและไว้ใจเจ้า"

"คนไม่จงรักภักดีและไม่กตัญญูอย่างเจ้า ไม่มีสิทธิ์มาทำตัวสูงส่ง

บทที่ 445 ซู้กั๋วกงถูกวางยา

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เซี่ยจิ้นชะงักเล็กน้อย รีบสงบสติอารมณ์จากความดีใจ เมื่อใจเย็นลงก็นึกถึงประเด็นสำคัญ แต่ไม่พูดออกมา กลับถามว่า "ทำไม?"

ซูซิ่นหยางทำหน้าจริงจัง วิเคราะห์ "ซวีเถาพูดถูกอยู่ประโยคหนึ่ง"

พอประโยคแรกออกจากปาก เซี่ยจิ้นก็สะดุ้ง และประโยคต่อมาทำให้เขาอยาก

บทที่ 446 ขบวนแห่ศพ

คนระมัดระวังคนนั้นในที่สุดก็พูดออกมา "ดูเหมือนว่าแม่ทัพเซี่ยคงจะไม่ไหวจริงๆ"

"ถ้าเราไม่ลงมือตอนนี้ คนอื่นก็จะลงมือแทน ถ้าองค์ชายรู้ว่าเราพลาดโอกาส เกรงว่าพวกเราคงแย่แน่"

"ตกลง ลงมือวันมะรืนนี้"

...

ซูซิ่นหยางหลังจากสลัดคนที่ติดตามเขาไปทีละกลุ่มๆ ได้แล้ว ก็เลี้ยวไปทางทิศใต้