บทที่ 41 พบผู้อพยพ

"หนูไม่ได้ทำ!" ต้าหยาแก้ตัว

"แม่ เด็กไร้ค่าคนนี้ยังกล้าเถียงอีก ข้าเห็นมันแอบดื่มน้ำกับตา" ต้าจ้วงไม่ยอมหยุด ดูเหมือนจะไม่ยอมเลิกราจนกว่าจะได้ดังใจ

แม่ของต้าจ้วงเดินเข้าไปเตะต้าหยาออกไป ไม่ฟังคำแก้ตัวใดๆ แล้วลงมือทันที "แกยังกล้าแอบดื่มน้ำอีก ใครให้แกมีหน้ามีตาขนาดนั้น! วันนี้

บทที่ 42 เรื่องวุ่นวายเพราะเงินสองเหรียญ

ซูยินและหัวหน้าหมู่บ้านสบตากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและกังวล

"คนพวกนั้นไปไหนแล้ว?"

"ไม่ทราบ" ชายผู้นั้นส่ายหน้า

"เห็นชัดไหมว่าพวกเขาเป็นใคร? โจรภูเขาหรือ?" ซูยินถามต่อ

ชายหนุ่มครุ่นคิดครู่หนึ่ง "เป็นโจรภูเขา พวกโจรที่โหดร้ายทารุณ"

ตอนนั้น ชายชราที่อย

บทที่ 43 จะเข้าเมืองหรือไม่

"ข้าไม่ควรให้เงิน ไม่ควรให้เงินเลย"

ผู้หญิงตระกูลหวังต่างร้องไห้ ผู้ชายก้มหน้านิ่งเงียบ

ชาวหมู่บ้านซิ่งฮวาหลายคนถอนหายใจ สงสารชะตากรรมของครอบครัวหวัง

แม่ซูรู้สึกกลัวภายหลัง "ยินยิน โชคดีที่ลูกห้ามแม่ไว้"

ไม่เช่นนั้นคงเหมือนป้าหวังที่ถูกคนกลุ่มใหญ่รุมปล้น ตอนนั้นข้าว