บทที่ 40 น้ำค้าง

ตอนเช้าตื่นขึ้นมา ซูยินได้ยินแม่คุยกับอาสาว

"น้ำเหลือไม่มากแล้ว"

"น้ำสำหรับล่อต้องไม่ขาด กลางวันพวกเราดื่มน้อยหน่อย"

"เรื่องนี้อย่าให้ยินยินรู้เลย เดี๋ยวเธอจะเป็นห่วง"

ซูยินลุกขึ้น ทำเอาสองคนตกใจ

"ตื่นแล้วหรือ"

"ตอนไปซื้อถังน้ำมาใหม่ๆ ไม่ใช่เหรอ" ซูยินรู้สึกแปลก

ซูเป่าจูทำห

บทที่ 41 พบผู้อพยพ

"หนูไม่ได้ทำ!" ต้าหยาแก้ตัว

"แม่ เด็กไร้ค่าคนนี้ยังกล้าเถียงอีก ข้าเห็นมันแอบดื่มน้ำกับตา" ต้าจ้วงไม่ยอมหยุด ดูเหมือนจะไม่ยอมเลิกราจนกว่าจะได้ดังใจ

แม่ของต้าจ้วงเดินเข้าไปเตะต้าหยาออกไป ไม่ฟังคำแก้ตัวใดๆ แล้วลงมือทันที "แกยังกล้าแอบดื่มน้ำอีก ใครให้แกมีหน้ามีตาขนาดนั้น! วันนี้

บทที่ 42 เรื่องวุ่นวายเพราะเงินสองเหรียญ

ซูยินและหัวหน้าหมู่บ้านสบตากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและกังวล

"คนพวกนั้นไปไหนแล้ว?"

"ไม่ทราบ" ชายผู้นั้นส่ายหน้า

"เห็นชัดไหมว่าพวกเขาเป็นใคร? โจรภูเขาหรือ?" ซูยินถามต่อ

ชายหนุ่มครุ่นคิดครู่หนึ่ง "เป็นโจรภูเขา พวกโจรที่โหดร้ายทารุณ"

ตอนนั้น ชายชราที่อย