บทที่ 349 ซูซิ่นหยางเกิดใหม่

ดวงตาที่เคยทั้งเยาว์วัยและโหดเหี้ยม บัดนี้แสดงความเป็นผู้ใหญ่และปราดเปรื่องอย่างผิดวิสัย

ซูซิ่นหยางมองรอบห้องอย่างสงบ ความทรงจำในสมองทำให้เขาเข้าใจสถานการณ์

เขากลับมาอยู่ในช่วงก่อนถูกตอนเข้าวัง

ชาติที่แล้ว เขาต่อสู้กับคนจากค่ายทหารลับอีกสองคน เกือบตาย

นึกถึงการหักห

บทที่ 350 แม่ก็เกิดใหม่เช่นกัน

"ซู้กั๋วกงรังเกียจลูกอนุนอกบ้าน ในสายตาเขา ลูกแท้เท่านั้นที่เป็นลูกจวนกั๋วกงที่ถูกต้อง" ขันทีหงทำลายความฝันของเขา

"อ้อ" ซูซิ่นหยางตอบอย่างหมดกำลังใจ

"แต่เจ้าไม่ต้องกังวล มีพวกเราคอยช่วยเหลือเจ้าอยู่เบื้องหลัง แค่เจ้าฟังคำพวกเรา ก็ไม่ยากเกินไป"

"ครับ" ซูซิ่นหยางพยั

บทที่ 351 ศพหญิง

ในเวลานั้น มีกลุ่มผู้อพยพยืนจับปลาอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ

พวกเขาเป็นชาวบ้านที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำและทะเลสาบ ชำนาญการว่ายน้ำและจับปลา แม้จะอยู่ระหว่างการอพยพ พวกเขาก็ยังนำอวนจับปลาติดตัวมาด้วย

ตลอดทาง เมื่อพบแม่น้ำหรือทะเลสาบ พวกเขาก็จะทอดแหจับปลา บางครั้งก็ได้ปลา บางครั้งก็ไม่ได้อะไรเล