บทที่ 218 การตักเตือน

ซูเสี้ยวจงส่งเสียงฮึในหน้าที่มืดครึ้ม "ดูเหมือนว่า คำที่ข้าพูดกับเจ้าตอนเที่ยง เจ้าไม่ได้ฟังเข้าหูเลยสักคำ!"

หวังเอ้อร์หม่าชะงักงัน พยายามนึกถึงสิ่งที่ผู้จัดการคนที่สองพูดตอนเที่ยง แต่ในหัวกลับว่างเปล่า ยิ่งร้อนใจอยากรู้คำตอบ ก็ยิ่งคิดอะไรไม่ออก

เหงื่อเม็ดโตไหลลงมาตามหน้าผา

บทที่ 219 พบกับต้าหยา

ต้าหยาถือเงินที่ซูเสี้ยวจงให้ เดินออกจากบริษัท

คนในบริษัทเห็นเธอ ต่างยิ้มแย้มทักทาย

เมื่อไม่กี่วันก่อน พวกเขามองเธอด้วยสายตาดูถูก หรือพูดให้ถูกต้องคือมองเธอเหมือนสินค้า

ตั้งแต่คุณลุงซูได้เป็นผู้จัดการคนที่สองรักษาการ ทุกคนก็เปลี่ยนท่าที ไม่มีใครกล้าตะโกนสั่งเธออีก

"เสี่ยว

บทที่ 220 การชี้แจง

หลังจากฟังจบ ซูยินรู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านซิ่งฮวาเป็นไปตามที่คาดไว้ แม้แต่เรื่องที่ต้าหยาถูกพ่อแม่ขายแลกข้าว ก็อยู่ในการคาดการณ์

"หลังจากถูกขาย ข้าก็ถูกขังในห้องหนึ่ง ในนั้นมีคนที่เหมือนข้า... จนกระทั่งเจอคุณลุงซู ตอนนั้นคุณลุงซูแค่ดูแลการขนส่ง ต่อมาไม่รู้ยังไง ก็ก