บทที่ 213 พบกับพ่อ

จากนั้น ซูเสี้ยวจงโบกมือสั่ง "พวกเจ้ารีบไปเร่งให้คนข้างหน้าจัดการเรื่องนี้เร็วๆ อย่าให้เสียเวลากับงานสำคัญ"

จริงๆ แล้วเรื่องที่ลูกน้องบอกว่าถูกทำร้ายต้องเรียกค่ารักษาพยาบาลนั้น เขารู้ดีว่าเป็นข้ออ้างโกหก

เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นทุกครั้ง แต่เมื่อเกิดสถานการณ์คล้ายกัน ต้องมีเป

บทที่ 214 รองเจ้าของร้านเอ่ยปาก

แม่ซูเบิกตาโพลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

ริมฝีปากเธอเผยอเล็กน้อยแต่พูดอะไรไม่ออก เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

เธอไม่เคยคิดเลยว่าการพบกับสามีจะเป็นในสถานการณ์แบบนี้

ก่อนที่แม่ซูจะพูด ซูยินรีบพูดก่อน "แม่ อาสาว อย่าเพิ่งตกใจ เรื่องนี้เกิดเพราะหนู หนูจะรับผิดชอบเอง ถึงต้อ

บทที่ 215 เข้าพักที่โรงแรม

พอนึกภาพออก อนาคตของเด็กพวกนี้คงจะน่าเศร้ามาก

"ฮ่ะ โลกนี้ช่างกินคนจริงๆ" แม่ซูถอนหายใจหนักๆ

รอจนขบวนอี้เซี้ยงตึ้งค่อยๆ หายลับไป ชาวเมืองถึงได้โล่งอก ในที่สุดก็มีคนกล้าหนึ่งรวบรวมความกล้าพูดขึ้น "พวกท่านรีบออกจากเมืองเถอะ ยิ่งไกลยิ่งดี!"

พูดยังไม่ทันจบ คนผู้นั้นก็รีบมุ