บทที่ 180

ขังไว้ฆ่า

ผู้ลี้ภัยคนอื่นเห็นคนกลุ่มนี้ไม่ต้องจ่ายเงินแม้แต่เหรียญเดียวก็ผ่านได้ มีคนแอบอยู่หลังฝูงชนเริ่มปลุกปั่นอารมณ์ทุกคน

"ทำไมพวกเขาไม่ต้องจ่ายเงินก็เข้าได้ แต่พวกเราไม่ได้"

"พวกเจ้าเลือกปฏิบัติ"

ผู้ลี้ภัยที่เดินทางมาด้วยความยากลำบากอยู่แล้ว ในใจอัดอั้นตันใจ ตอนนี้ถูกกลั่นแกล้ง

บทที่ 181

การโต้กลับและสังหาร

ผู้ช่วยไม่โง่ จากประสบการณ์การทำงานร่วมกันหลายปี เขาเข้าใจความหมายได้โดยไม่ต้องถาม

เขาวางถ้วยน้ำซุปลงบนโต๊ะอย่างไม่มีพิรุธ

หัวหน้าสังเกตเห็นว่ามีคนดื่มน้ำซุปไปแล้ว แต่ยังมีบางคนที่ยังไม่ได้ดื่ม

เขาลุกขึ้นยืน "ทุกคนอิ่มกันหรือยัง?"

คำถามกะทันหันนี้ทำให้ลูกน้องที่

บทที่ 182

ฝ่าวงล้อม

มีคนพูดขึ้น "หัวหน้า เจ้าเมืองคนนั้นกล้ายื่นมือมาแตะต้องพวกเรา ให้ผมไปฆ่าขุนนางหมานั่นเสียเลยดีไหม?"

ทหารยามในเมืองและทหารรักษาประตูเมืองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา การจะฆ่าเจ้าเมืองนั้นทำได้ง่ายๆ

ชายผู้เป็นหัวหน้าส่ายหน้า "ไม่เหมาะ จะเป็นที่สนใจมากเกินไป"

ที่นี่เป็นอาณาเขตข