บทที่ 179

ไม่กั้น

หัวหน้าทหารยามเมืองหลินจือ วิ่งกลับเข้าเมือง ทหารยามที่ลาดตระเวนที่ประตูเมืองเห็นแล้วแปลกใจมาก

"หัวหน้าหลิน มีอะไรรีบร้อนหรือ"

หัวหน้าหลินไม่มีเวลาคุยกับพวกเขา โบกมือรีบๆ เข้าเมืองไป ตรงไปที่จวนเจ้าเมือง

พอถึงหน้าจวน คนรับใช้เดินออกมาจากประตูเล็ก ขยี้ตางัวเงีย มองคนมาอย่างไม

บทที่ 180

ขังไว้ฆ่า

ผู้ลี้ภัยคนอื่นเห็นคนกลุ่มนี้ไม่ต้องจ่ายเงินแม้แต่เหรียญเดียวก็ผ่านได้ มีคนแอบอยู่หลังฝูงชนเริ่มปลุกปั่นอารมณ์ทุกคน

"ทำไมพวกเขาไม่ต้องจ่ายเงินก็เข้าได้ แต่พวกเราไม่ได้"

"พวกเจ้าเลือกปฏิบัติ"

ผู้ลี้ภัยที่เดินทางมาด้วยความยากลำบากอยู่แล้ว ในใจอัดอั้นตันใจ ตอนนี้ถูกกลั่นแกล้ง

บทที่ 181

การโต้กลับและสังหาร

ผู้ช่วยไม่โง่ จากประสบการณ์การทำงานร่วมกันหลายปี เขาเข้าใจความหมายได้โดยไม่ต้องถาม

เขาวางถ้วยน้ำซุปลงบนโต๊ะอย่างไม่มีพิรุธ

หัวหน้าสังเกตเห็นว่ามีคนดื่มน้ำซุปไปแล้ว แต่ยังมีบางคนที่ยังไม่ได้ดื่ม

เขาลุกขึ้นยืน "ทุกคนอิ่มกันหรือยัง?"

คำถามกะทันหันนี้ทำให้ลูกน้องที่