บทที่ 175 ถูกสกัดกั้น

โจวโหย่วฉายสามีพี่สาวถ่มน้ำลายลงพื้น ด่าอย่างโกรธเกรี้ยว "ไอ้พวกไร้ยางอายนี่!"

ลี่รุ่ยพูดตาม "ยินยินทายถูก ถนนหลวงทั้งสองด้านถูกสกัดกั้นหมดแล้ว"

"ได้ยินว่าครอบครัวที่เดินนำหน้าไปสองสามครอบครัว ถูกรีดไถไปยี่สิบกว่าตำลึง ทรัพย์สินทั้งหมดถูกริบไป มีครอบครัวหนึ่งหาเงินไม่ครบ พว

บทที่ 176 ออกเดินทางไปด้วยกัน

"ฮึ ไปเถอะๆ ดูซิว่าพวกเขาจะออกไปได้ยังไง"

"พวกโง่"

"พวกเรายังดูมีมารยาทอยู่นะ ถ้าเจอพี่จิ่ง ถ้าพวกนี้รู้จักประสาพอ ก็อาจจะเหลือลมหายใจไว้บ้าง แต่ถ้าไม่รู้จักประสา ชีวิตคงอยู่ยาก"

"พวกนี้เป็นแกะอ้วนเชียว ทั้งรถม้า รถล่อ รถวัว พี่จิ่งคงได้ของดีไม่น้อย"

"อย่าพูดแบบนั

บทที่ 177 ฆ่าให้หมด

"ไม่มีปัญหา"

เมื่อทั้งสองกลับถึงขบวน ก็ได้ตกลงวิธีการรบกันเรียบร้อยแล้ว

"มีกี่คน? ที่นั่นมีกับดักหรือสิ่งกีดขวางอะไรไหม?" หนานจิ่งจือ ถาม

"ยี่สิบเอ็ดคน หนึ่งในนั้นน่าจะเป็นหัวหน้า พวกเราจัดการไปแล้ว ดังนั้นเราต้องจัดการพวกที่เหลือก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าหัวหน้าตาย" ซูยิน อธิบาย