บทที่ 174 ค่าพักค้างแรม

คุ้นหน้า?

พอซูเป่าจูพูด แม่ซูก็พูดตาม "ข้าก็รู้สึกแบบนั้น"

"หา?" ซูยินแปลกใจ ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกคุ้นหน้า "ทำไมข้าถึงไม่รู้สึก?"

เธอกลับรู้สึกสนิทใจกับคนผู้นี้

คุณหว้านซานจิบน้ำ มองพวกเธอทั้งสามคน พูดเรียบๆ "รู้สึกคุ้นหน้าก็ปกติ ข้าก็รู้สึกคุ้น"

แม่ซูและซูเป่าจูมองเขา

บทที่ 175 ถูกสกัดกั้น

โจวโหย่วฉายสามีพี่สาวถ่มน้ำลายลงพื้น ด่าอย่างโกรธเกรี้ยว "ไอ้พวกไร้ยางอายนี่!"

ลี่รุ่ยพูดตาม "ยินยินทายถูก ถนนหลวงทั้งสองด้านถูกสกัดกั้นหมดแล้ว"

"ได้ยินว่าครอบครัวที่เดินนำหน้าไปสองสามครอบครัว ถูกรีดไถไปยี่สิบกว่าตำลึง ทรัพย์สินทั้งหมดถูกริบไป มีครอบครัวหนึ่งหาเงินไม่ครบ พว

บทที่ 176 ออกเดินทางไปด้วยกัน

"ฮึ ไปเถอะๆ ดูซิว่าพวกเขาจะออกไปได้ยังไง"

"พวกโง่"

"พวกเรายังดูมีมารยาทอยู่นะ ถ้าเจอพี่จิ่ง ถ้าพวกนี้รู้จักประสาพอ ก็อาจจะเหลือลมหายใจไว้บ้าง แต่ถ้าไม่รู้จักประสา ชีวิตคงอยู่ยาก"

"พวกนี้เป็นแกะอ้วนเชียว ทั้งรถม้า รถล่อ รถวัว พี่จิ่งคงได้ของดีไม่น้อย"

"อย่าพูดแบบนั