บทที่ 166 การอาบน้ำแต่ละครั้งนั้นไม่ง่ายเลย

"เข้าใจแล้ว"

แม่ซูกำลังวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมของใช้สำหรับการอาบน้ำบนภูเขาในวันพรุ่งนี้

ไม่ใช่แค่พวกเขา ทุกครอบครัวก็เป็นเช่นเดียวกัน

หน้าร้อนอากาศร้อนอบอ้าว ทุกคนเดินทางมาด้วยความเหนื่อย เหงื่อออกทั้งตัว และในสภาพที่ไม่ได้อาบน้ำเป็นเวลานาน ทำให้มีกลิ

บทที่ 167 ถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าเมือง

ผู้คนทยอยอาบน้ำเสร็จ แล้วรวมกลุ่มกันเดินลงเขา

"แม่ อาสาว พวกท่านลงไปก่อนเถอะ หนูจะรออีกหน่อย"

"ได้"

ในยามเมา ฟ้าเริ่มสาง ซูยินมองเห็นสภาพสระน้ำ จะว่าไงดี น้ำไม่ใสเหมือนตอนแรกแล้ว แต่ถ้าทิ้งไว้ให้ตกตะกอน ก็จะค่อยๆ ใสขึ้น

พวกเธอกลุ่มสุดท้ายในที่สุดก็อาบน้ำเสร็จ

บทที่ 168 ลุงใหญ่มีไข้สูง

คนอื่นๆ เห็นแล้ว ไม่ต้องสั่ง ต่างก็ค้นหาใบไห่จากสัมภาระ ทำตามซูยิน จุดใบไห่ บางคนถือไว้ในมือ บางคนเอาเชือกผูกไว้ที่ขอบรถม้า

ควันจากการเผาใบไห่ลอยฟุ้งกระจาย ล้อมรอบตัว

ควันที่เคยรู้สึกว่าแสบจมูก ตอนนี้ทุกคนอยากให้ควันแบบนี้ล้อมรอบตัวตลอดเวลา

ผู้อพยพคนอื่นเห็นการกระทำของ