บทที่ 158 ไม่กล้าเปิดโปง

โจวโหย่วฉายและอีกสามคนค่อยๆ ปีนลงจากก้อนหิน แต่เห็นซูยินยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ

"เป็นอะไร?" โจวโหย่วฉายถาม

ดวงตาของหยางคนขายเนื้อเป็นประกาย "พบอะไรหรือ?"

ซูยินไม่ตอบ แต่ตั้งใจรับรู้สายลมเบาๆ นั้น

ความรู้สึกของเธอไม่ผิด ในสายลมเย็นนี้มีความชื้นเล็กน้อย สำหรับหญิงสาวที่

บทที่ 159 มีอะไรมา

เรียนรู้แล้วนำไปใช้ เรียนแล้วใช้ทันที ได้พิสูจน์กันในสถานที่จริง

ถ้าพูดถึงก่อนหน้านี้ เธอมีความมั่นใจแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่ตอนนี้มีความมั่นใจเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

จางปิ่งเหลี้ยงอดชื่นชมไม่ได้ "ระยะทางไกลขนาดนี้ ความแตกต่างเล็กน้อยขนาดนี้ คุณหนูซูก็ยังรู้สึกได้ น่าทึ่งจริงๆ"

พว

บทที่ 160 ต่างก็หาแหล่งน้ำเจอ

ซูยินชี้นิ้วบอกทิศทาง ให้สัญญาณสองคนไปซ่อนหลังต้นไม้ด้านข้าง

ทั้งสามค่อยๆ เคลื่อนไปทางนั้น ขณะที่พวกเขาซ่อนหลังต้นไม้ เสียงในพุ่มไม้ก็มาถึงตรงหน้า

หมูป่าขนสีน้ำตาลดำ มีเขี้ยวยาว วิ่งออกมาจากพุ่มไม้ ดูจากขนาด หมูป่าตัวนี้หนักอย่างน้อยสองร้อยจิน หมูป่าที่หนักได้สองร้อ