บทที่ 157 น้ำขาดแคลนอีกครั้ง

ลูกชายคนที่สองของชายชราอดบ่นไม่ได้ "ทำไมพวกเขาเดินเร็วนัก?"

ลูกชายคนโตพูด "พวกเขามีรถม้า แน่นอนว่าต้องเร็วกว่าพวกเรา"

"มีรถม้าก็จริง แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มี ส่วนใหญ่ไม่มีรถม้า ตามหลักแล้วไม่ควรเดินเร็วขนาดนี้ พวกเราไล่ตามมาตลอดทางยังตามไม่ทัน"

"ใช่ ข้าคิดว่าต้องเจอพวกเข

บทที่ 158 ไม่กล้าเปิดโปง

โจวโหย่วฉายและอีกสามคนค่อยๆ ปีนลงจากก้อนหิน แต่เห็นซูยินยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ

"เป็นอะไร?" โจวโหย่วฉายถาม

ดวงตาของหยางคนขายเนื้อเป็นประกาย "พบอะไรหรือ?"

ซูยินไม่ตอบ แต่ตั้งใจรับรู้สายลมเบาๆ นั้น

ความรู้สึกของเธอไม่ผิด ในสายลมเย็นนี้มีความชื้นเล็กน้อย สำหรับหญิงสาวที่

บทที่ 159 มีอะไรมา

เรียนรู้แล้วนำไปใช้ เรียนแล้วใช้ทันที ได้พิสูจน์กันในสถานที่จริง

ถ้าพูดถึงก่อนหน้านี้ เธอมีความมั่นใจแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่ตอนนี้มีความมั่นใจเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

จางปิ่งเหลี้ยงอดชื่นชมไม่ได้ "ระยะทางไกลขนาดนี้ ความแตกต่างเล็กน้อยขนาดนี้ คุณหนูซูก็ยังรู้สึกได้ น่าทึ่งจริงๆ"

พว