บทที่ 147 กำลังจะเฉลยปริศนา

เขาพูดส่งเดชไป ไม่คิดว่าจะช่วยให้มีชีวิตรอดได้อีกพักหนึ่ง

ดาบเย็นเฉียบจ่ออยู่ที่ลำคอ เพียงขยับอีกนิด ศีรษะก็จะหล่นลงพื้น

"เจ้ารู้เรื่องของคนกลุ่มนั้นหรือ?" ดวงตาเย็นชาของหัวหน้าจ้องมองเขา

ชายผู้นั้นเห็นความหวังจะรอด จึงพยักหน้าไม่หยุด สมองพยายามนึกถึงเรื่องราวของกลุ่

บทที่ 148 วางแผนล่วงหน้า

รองหัวหน้าโมโหกับความเชื่องช้าของเขา อดไม่ได้ตะโกน "ชื่ออะไรกันแน่?"

ชายผู้นั้นสะดุ้งตกใจ "ข้า..."

หัวหน้าจ้องรองหัวหน้าอย่างดุดัน "หุบปาก เจ้าคิดให้ดีๆ"

ชายผู้นั้นพยักหน้าด้วยความกลัว

เขาจำได้ว่าชาวหมู่บ้านซิ่งฮวาเรียกเธอว่าซูเหนียง และคนในหมู่บ้านซิ่งฮวาแซ่หยางทั้งหม

บทที่ 149 การต่อสู้

บางครั้งยิ่งจริงใจ คนอื่นกลับยิ่งไม่สนใจ

ยิ่งปิดบังซ่อนเร้น คนอื่นกลับยิ่งชอบขุดคุ้ยหาต้นตอ

ชาวบ้านหลี่ต่างจากชาวบ้านซิ่งฮวา พวกเขาคุ้นเคยกับเธอ รู้จักพื้นเพกันดี

วรยุทธ์ของเธอ ต้องมีคำอธิบายแน่นอน

แอบเรียนจากอาจารย์สำนักคุ้มกัน มีคนจากหมู่บ้านซิ่งฮวาเป็นพยาน ส่วนเรื่องหนาน