บทที่ 129 ความทรงจำที่แตกต่าง

หลี่ซิ่งเห็นท่าทางกระวนกระวายของเขา หัวเราะ ตบไหล่ "เจ้าก็บอกแล้วไม่ใช่หรือ ตามพวกเรามาก็มีทางรอด พูดไม่ผิดเลย"

เขามองคนที่ถูกควบคุม "พวกนี้เดินต่อไป ก็จะกลายเป็นศพข้างทางที่ไม่มีใครรับ พวกเราให้ทางรอด หาที่ไปที่ดี มีข้าวกิน นี่คือการทำบุญ น่าเสียดายที่พวกเขาไม่เข้าใ

บทที่ 130 ถูกรังแก

ครอบครัวซูหลงทางในป่า

ทุกคนเหมือนแมลงวันไร้หัว เดินวนในป่าลึก

"พี่ ข้าเหนื่อย" ซูซิ่นกวงหน้าแดง เหงื่อท่วมหน้าผาก มือถูกพี่ชายจูงวิ่งมาตลอด

"อดทนอีกหน่อย พอห่างจากพวกนั้นพอแล้วค่อยพัก"

ซูซิ่นกวงกัดฟันทน ให้พี่ชายลากวิ่ง

หลังผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหว

"ไม่ไหวแล้ว

บทที่ 131 แผนการของคุณปู่ซู

ในยามดึก พี่น้องซูซิ่นหยางนอนพิงต้นไม้อยู่ที่ริมๆ

ในช่วงครึ่งหลับครึ่งตื่น ได้ยินเสียงแผ่วเบา

ซูซิ่นหยางลืมตาขึ้น พอดีเห็นคุณปู่และคุณย่าลุกเดินเข้าไปในป่า

เขากำลังจะหลับตาต่อ แต่ปวดปัสสาวะขึ้นมา จึงลุกตามคุณปู่คุณย่าไป เดินไปไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงสนทนาของทั้งคู่