บทที่ 100 การถูกจับตัว

ห้าคนหมอบในพุ่มหญ้า สายตากวาดไปมา ไม่กล้าขยับ

"พวกนี้มีข้าวเยอะจัง"

จ้องข้าวของบนรถม้าอย่างโลภ

"พวกเขามีรถม้าทั้งหมด พวกนี้ล้วนเป็นคนรวย" อีกคนตัดสิน

"ถ้าพวกเราปล้นรถม้าพวกเขาได้สักคัน พวกเราก็ไม่ต้องหิว ไม่ต้องกินของพวกนั้น" สายตาเขามองเด็กๆ ที่วิ่งไปมาในขบวนรถ

"จริงๆ

บทที่ 101 การช่วยเหลือคน

"ตามหาคน" หนานจิ่งจือพูดสั้นๆ แล้วลงจากหลังม้าเดินตามซูยิน

หน่านอู่เป็นห่วงความปลอดภัยของนายน้อย จึงส่งคนสองคนตามไปด้วย

ซูยินพาคนทั้งห้าคนกลับมา

ที่รถม้าของตระกูลโจวเหลือเพียงปู่ย่าสองคนเฝ้าอยู่ ส่วนคนที่เหลือวิ่งเข้าป่าไปตามหาคน

การที่คนแก่ทั้งสองเฝ้าสัมภาระอยู่ที่นี่

บทที่ 102 จับกุมทุกคน

ลูกน้องสองคนที่ติดตามหนานจิ่งจือ คอยเดินตามติดพวกเขา แยกย้ายไปสองข้างคอยดูแลจุดบอด สี่คนรวมกันเป็นคมดาบแหลมคม บุกเข้าไปข้างหน้าไม่หยุด

หัวหน้าที่ถูกเตะกระเด็นไป พยายามลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก มองดูสถานการณ์ตรงหน้าแล้วรีบวิ่งหนี

ซูยินแย่งไม้กระบองจากมือชายคนหนึ่ง ขว้างไปท