บทที่ 91

บทที่91 ประมุขที่ถูกทอดทิ้ง

ห้องโถงหรูหรางดงามทางด้านข้างที่ข้างนอก หชู่ถันมองดูชายคนนั้นที่ “ทำงานหนัก” อย่างเห็นได้ชัดมาแล้วทั้งคืน แต่ดูไปกลับยิ่งสง่างามยืนหยัดต้านลม เค้าหน้าฉายรัศมีส่องสว่างยิ่งมากขึ้น ก้นบึงดวงตามีแววยิ้มเยาะเย้ยเล็กน้อยแวบผ่านไป

“ประมุขเมื่อคืนยังผ่านไป

บทที่ 92

บทที่92 จิตใจมนุษย์ชั่วร้าย

เมื่อเย่นหลินทำธุรกิจเสร็จกลับมา ก็เห็นเย่นอิ่งนั่งอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้าตกใจ ดูไปแล้วราวกับว่ามีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นแล้ว

เย่นหลินรู้จักน้องสาวของตนเองคนนี้มากที่สุด หล่อนมักจะหยิ่งยะโสเอาแต่ใจมาตลอด ไม่เคยกลัวฟ้าไม่เคยกลัวดินมาตลอด คิดไม่ถึงว่าทำไ

บทที่ 93

บทที่93 กลับมาอย่างปลอดภัย

จางยวี่โหร่วกลับมาแล้วจริงๆ!

เมื่อทุกคนเห็นนางยืนอยู่ที่นั่นอย่างสมบูรณ์ปลอดภัยไร้บาดเจ็บสูญเสีย ต่างพากันถอนหายใจโล่งอกแล้ว

“โหร่วเอ๋อร์ ที่แท้เจ้าไปที่ไหนแล้ว รู้ไหมว่าพวกเรากำลังกังวลห่วงแทบตายกันไปหมดแล้ว!”

จางยวี่โหร่วมองดูพวกเขาแต