บทที่90เขาคือสัตว์ร้าย

ชายผู้นี้เหตุใดจึงไร้ยางได้เพียงนี้เห็นได้ชัดว่าท่าทีของเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจแต่ก็ยังบอกว่าตัวเองเสียหายอีก

จางอวี่โหร่วโมโหจนหัวเราะออกมา:“ข้าไม่ได้เชิญให้เจ้ามาช่วยข้าแม้ว่าข้าจะทำอะไรลงไปในระหว่างที่ไม่ได้สติข้าก็ไม่ได้มีสติรู้ชัดแต่เจ้าเองก็ไม่ได้สติหรือ?เร

บทที่91 ประมุขที่ถูกทอดทิ้ง

ห้องโถงหรูหรางดงามทางด้านข้างที่ข้างนอก หชู่ถันมองดูชายคนนั้นที่ “ทำงานหนัก” อย่างเห็นได้ชัดมาแล้วทั้งคืน แต่ดูไปกลับยิ่งสง่างามยืนหยัดต้านลม เค้าหน้าฉายรัศมีส่องสว่างยิ่งมากขึ้น ก้นบึงดวงตามีแววยิ้มเยาะเย้ยเล็กน้อยแวบผ่านไป

“ประมุขเมื่อคืนยังผ่านไปสบายดีไหม?

บทที่92 จิตใจมนุษย์ชั่วร้าย

เมื่อเย่นหลินทำธุรกิจเสร็จกลับมา ก็เห็นเย่นอิ่งนั่งอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้าตกใจ ดูไปแล้วราวกับว่ามีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นแล้ว

เย่นหลินรู้จักน้องสาวของตนเองคนนี้มากที่สุด หล่อนมักจะหยิ่งยะโสเอาแต่ใจมาตลอด ไม่เคยกลัวฟ้าไม่เคยกลัวดินมาตลอด คิดไม่ถึงว่าทำไมตอนนี้กลั