บทที่ 517 ลองใจ

�เพียงคำเดียว ที่เล็ดลอดออกมาจากฟันของเขา ความอดทนของเขาในตอนนี้หมดลงแล้ว

ในเวลาแบบนี้ แน่นอนว่านางรู้ดีสิ่งใดเรียกว่ากาลเทศะ

ไป๋หลิงกวงปีนป่ายขึ้นมาจากบนพื้น

"ท่านไม่เคยนึกสงสัยเรื่องนี้เลยหรือ? บทที่จางยวี่โหร่วอยู่กับท่าน ไม่เคยมีสักครั้งที่จะนึกสงสัยในตัว ทุกอย่

บทที่ 518 ความคืบหน้า

�ร่วรู้สึกโชคดีนั้น คือค่ำคืนนี้นางปลอดภัยแล้ว

ไม่มีใครสามารถเข้าใจความหวาดกลัวและความตื่นตระหนกในใจของนางได้ แต่ไม่ว่าในใจของเธอจะรู้สึกเช่นไร นางก็ต้องเก็บมันเอาไว้ เพราะไม่มีใครสามารถช่วยนางแบ่งเบามันได้เลย

ในเวลานี้ นางเองก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ

เหตุใดนางจึ

บทที่ 519 หลุมฝังศพทั้งสี่

��่ยชิ่วไม่เคยเอาห่างกาย

วันนี้ มันกลับถูกทิ้งเอาไว้ท่ามกลางทะเลทราย หากไม่ใช่เพราะเย่นหลินมาได้ทันเวลา ผ่านไปอีกไม่นาน ก็คงถูกฝังกลบลงไป ไม่อาจเห็นเดือนเห็นตะวันอีก

แต่จากความหนาของทรายที่ทับดาบเอาไว้นั้น เห็นได้ชัดว่าดาบหันปิงนี้ถูกทิ้งเอาไว้ที่นี่มานานหลายวั