บทที่ 516 กุลยุทธ์ไส้ศึก

��ยๆ

ก่อนที่หชู่ถันจะไปก็จะกำชับให้ข้าต้องปกป้องฮูหยินอย่างดี จะไม่ยอมให้ผู้ใดมาทำงานท่าน แต่ว่าไป๋หลิงกวงเป็นศัตรูของฮูหยินจริงๆ

“ไม่เป็นไร ข้าคือฮูหยินของท่านประมุขตำหนักจิ๊วซา เจ้าคิดว่านางจะกล้าลงไม้ลงมือกับข้าที่นี่หรือไม่?”

ระหว่างนางกับไป๋หลิงกวง ได้

บทที่ 517 ลองใจ

�เพียงคำเดียว ที่เล็ดลอดออกมาจากฟันของเขา ความอดทนของเขาในตอนนี้หมดลงแล้ว

ในเวลาแบบนี้ แน่นอนว่านางรู้ดีสิ่งใดเรียกว่ากาลเทศะ

ไป๋หลิงกวงปีนป่ายขึ้นมาจากบนพื้น

"ท่านไม่เคยนึกสงสัยเรื่องนี้เลยหรือ? บทที่จางยวี่โหร่วอยู่กับท่าน ไม่เคยมีสักครั้งที่จะนึกสงสัยในตัว ทุกอย่

บทที่ 518 ความคืบหน้า

�ร่วรู้สึกโชคดีนั้น คือค่ำคืนนี้นางปลอดภัยแล้ว

ไม่มีใครสามารถเข้าใจความหวาดกลัวและความตื่นตระหนกในใจของนางได้ แต่ไม่ว่าในใจของเธอจะรู้สึกเช่นไร นางก็ต้องเก็บมันเอาไว้ เพราะไม่มีใครสามารถช่วยนางแบ่งเบามันได้เลย

ในเวลานี้ นางเองก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ

เหตุใดนางจึ