บทที่ 511 ตามหาเซียนแย่ซิ้ว

��ำที่รู้ไม่เกินสามคน แม้กระทั่งหวงเย่ยังไม่รู้เรื่องนี้

หชู่ถันเป็นคนอยู่ในเหตุการณ์ ก็ต้องไม่ลืมอยู่แล้ว！

อะไรนะ รอยแผลเป็นหายไป！

เรื่องนี้ทำให้หชู่ถันรู้สึกตกใจยิ่งนัก จะเป็นไปได้เยี่ยงไรที่ไม่เห็น！แขนของท่านประมุขมีรอยแผลที่ไม่เคยบดบังได้ นี่ถือว่าเป

บทที่ 512 ออกจากตำหนักจิ๊วซา

/ เมื่อหชู่ถันอ้างว่าจะออกจากที่นี่ก็เพราะจะไปหาสมุนไพรป่า เขาจึงถามคำถามเขาเยอะมาก

“เจ้าจะจากไปแล้วหรือ? หวงเย่ไม่อยู่แล้ว คนที่สามารถแบกเบาภาระกับข้าก็มีแค่เจ้า เจ้ากลับจะจากไปเยี่ยงนี้?”

พอจางยวี่โหร่วช่วยเขาคิดข้ออ้างและเหตุผลต่างๆเสร็จ หชู่ถันจึงให้เหต

บทที่ 513 เย่นอิ่งฟื้นขึ้นมา

��้ กลับเอาคุณหนูที่อยู่ที่เยี่ยงนั้น ถ้าคุณหนูเจอกับอันตรายแล้วจะทำเยี่ยงไร?” พอได้ยินความจริง เสี่ยวเฟิงก็รู้สึกโกรธแล้วถามขึ้น

ใบหน้าอันหล่อเหลาของหชู่ถันเผยความลำบากออกมา “ถ้าสามารถ ข้าก็พานางออกมาแล้ว ถ้าทำเยี่ยงนี้เกรงว่าข้าเองก็คงไม่ได้ออกมา”

สถานการณ์