บทที่ 494 เย่นอิ่งคือเบาะแสเดียว

เสี่ยวเฟิงไม่อยากให้นางต้องคิดมาก ดังนั้นก็เลยอุ้มหันเอ๋อร์เข้ามาใกล้ ๆ คิดอยากจะใช้ลูกเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของนาง

“คุณหนู ท่านดูหันเอ๋อร์สิเขากำลังมองท่านอยู่นะ เขากำลังบอกว่าทำไมท่านแม่ถึงไม่มาคุยกับข้าเลย หันเอ๋อร์อยากให้ท่านแม่อุ้ม”

ความคิดของจางย

บทที่ 495 คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ

หชู่ถันเดินขึ้นหน้า ไปตรวจอาการของเย่นอิ่ง

บทที่เขากลับมาเจอ สภาพของเย่นอิ่งในตอนนั้นแทบจะไม่มีทางรอด

เขาทำได้แค่ฝังเข็มให้นางหนึ่งเล่ม เพื่อคงชีพจรของนางเอาไว้ จากนั้นก็ออกไปตามหาจางยวี่โหร่ว

ภายหลังเขาถึงได้ไปเจอจดหมายที่หวงเย่ทิ้งเอาไว้ให้ จึงออ

บทที่ 496 แต่งงานกับไป๋หลิงกวง

จางยวี่โหร่วกลับมาถึงห้อง ก็มีคนสองคนเดินมารับ

หงยวนกับหลันโข้นั่นเอง เมื่อกี้นางไปที่ห้องของเย่นอิ่ง พวกนางก็อยู่ที่ห้องดูแลหันเอ๋อร์

ก่อนหน้านี้ หลันโข้ถูกหวงเย่จับตัวไป หงยวนถูกตีสลบ ยังดีที่พวกนางไม่เป็นอะไร

“ลำบากพวกเจ้าแล้วนะ หันเอ๋อร์ร้องไห้