บทที่ 493 ระหว่างทางกลับ

หชู่ถันหยุดไป เขาไม่รู้ว่าควรตอบนางยังไง

“ช่างเถอะ มันไม่สำคัญอีกแล้ว ในเมื่อพวกเจ้าก็เจอข้าแล้ว คน ๆ นั้นกับหวงเย่ ก็น่าจะกลับไปกันแล้ว หลังจากที่ข้ากลับไป พวกเขาจะให้คำตอบกับข้าเอง”

ท่าทีของหชู่ถันตอนนี้รู้สึกสับสน

“ท่านประมุขกับหวงเย่ พวกเขาไม่มีใครกล

บทที่ 494 เย่นอิ่งคือเบาะแสเดียว

เสี่ยวเฟิงไม่อยากให้นางต้องคิดมาก ดังนั้นก็เลยอุ้มหันเอ๋อร์เข้ามาใกล้ ๆ คิดอยากจะใช้ลูกเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของนาง

“คุณหนู ท่านดูหันเอ๋อร์สิเขากำลังมองท่านอยู่นะ เขากำลังบอกว่าทำไมท่านแม่ถึงไม่มาคุยกับข้าเลย หันเอ๋อร์อยากให้ท่านแม่อุ้ม”

ความคิดของจางย

บทที่ 495 คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ

หชู่ถันเดินขึ้นหน้า ไปตรวจอาการของเย่นอิ่ง

บทที่เขากลับมาเจอ สภาพของเย่นอิ่งในตอนนั้นแทบจะไม่มีทางรอด

เขาทำได้แค่ฝังเข็มให้นางหนึ่งเล่ม เพื่อคงชีพจรของนางเอาไว้ จากนั้นก็ออกไปตามหาจางยวี่โหร่ว

ภายหลังเขาถึงได้ไปเจอจดหมายที่หวงเย่ทิ้งเอาไว้ให้ จึงออ