บทที่ 482 ลอยล่องอยู่ในแม่น้ำ

เมื่อเย่นหลิงตื่นมาพบว่าตัวเองอยู่ในท้องเรือลำเล็กแคบลำหนึ่ง รอบด้านล้วนเป็นแม่น้ำที่กำลังไหลหลาก

นี่เป็นที่ไหน?

ใช่แล้วเสี่ยวเฟิง...

เขารีบลุกยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว ได้เห็นเสี่ยวเฟิงนอนอยู่ข้าง ๆ เขา เขารีบเอื้อมมือไปทดสอบจ่อจมูกของนางโล่งใจที่ได้เห็น

บทที่ 483 พบกันบนเกาะร้าง

ในสถานที่แปลก ๆ แบบนี้ สำหรับเสี่ยวเฟิงย่อมรู้สึกกลัวเป็นธรรมดา

นางเพียงจับเสื้อของเย่นหลิงที่อยู่ด้านข้างไว้แน่น จึงสามารถสัมผัสถึงความปลอดภัยบ้าง

“อย่ากลัว ข้าต้องปกป้องเจ้า” เขาจับมือนางไว้ โอบนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนของตน มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

บทที่ 484 เจตนาสังหาร

หชู่ถันทั้งคนดูเหมือนหดหู่มาก ข่าวนี้สำหรับทุกคนไม่ว่าใครกล่าวไปแล้วยังไม่กระทบมหาศาลต่อเขาเช่นนี้

เขาหลับตาลง กล่าวอย่างปวดร้าวบ้าง “สายเกินไปแล้ว พวกเขาต้องได้ลงมือแล้วแน่ ๆ เป็นข้าไม่ดี กลับได้ละเลยทำผิดพลาดอย่างรุนแรงเช่นนี้ ต่อให้ได้กลับไปข้าก็ไม่มีหน้าที่จะพบประ