บทที่ 481 ให้กำเนิด

เย่นอิ่งเดินขึ้นหน้ามาโดยตรง แววตาที่มองดูจางยวี่โหร่วเต็มไปด้วยความเกลียดชังแค้นเคืองและรังเกียจ

“ข้าติดตามอยู่ข้างกายประมุขมานานหลายปีขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าแล้ว เขาไหนเลยจะไร้น้ำใจกับข้าขนาดนั้น? แต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอกความแค้นอันยิ่งใหญ่ของประมุขต้องแก้ เจ้าสำหรับเ

บทที่ 482 ลอยล่องอยู่ในแม่น้ำ

เมื่อเย่นหลิงตื่นมาพบว่าตัวเองอยู่ในท้องเรือลำเล็กแคบลำหนึ่ง รอบด้านล้วนเป็นแม่น้ำที่กำลังไหลหลาก

นี่เป็นที่ไหน?

ใช่แล้วเสี่ยวเฟิง...

เขารีบลุกยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว ได้เห็นเสี่ยวเฟิงนอนอยู่ข้าง ๆ เขา เขารีบเอื้อมมือไปทดสอบจ่อจมูกของนางโล่งใจที่ได้เห็น

บทที่ 483 พบกันบนเกาะร้าง

ในสถานที่แปลก ๆ แบบนี้ สำหรับเสี่ยวเฟิงย่อมรู้สึกกลัวเป็นธรรมดา

นางเพียงจับเสื้อของเย่นหลิงที่อยู่ด้านข้างไว้แน่น จึงสามารถสัมผัสถึงความปลอดภัยบ้าง

“อย่ากลัว ข้าต้องปกป้องเจ้า” เขาจับมือนางไว้ โอบนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนของตน มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง