บทที่ 461 จุดด้อยที่ทำให้เจ็บปางตาย

หลังจากที่ซีหลิงกลับไป ในใจรู้สึกแย่มาก

ถึงแม้ว่าเขาโต้เถียงกับเขาจนชนะแล้วจะอย่างไร ตอนนี้เขาไม่ได้มองนางเป็นอาจารย์แล้ว เขาไม่ไว้หน้ากันเลย นางยังไม่เคยเจอเรื่องที่น่าอับอายเยี่ยงนี้มาก่อน

นางมาถึงเรือนของเป่ยชิ่ว พอมองเห็นสีหน้าที่หม่นหมองของนาง

บทที่ 462 ความลับที่กุมไว้ไม่ได้

ตอนนี้ ณ โรงเตี๊ยมที่ห่างไกลจากพวกเขามาก

ค่ำคืนที่แสนสงบ เสี่ยวเฟิงกลับนอนไม่หลับ

นางกับเย่นหลินออกจากได้หลายวันแล้ว ถึงแม้ทุกวันพวกเขาจะมีความสุขกันมาก แต่ในใจของนางกลับนึกถึงคุณหนูตลอดเพลา

โตจนป่านนี้แล้ว เป็นครั้งแรกที่จากคุณหนูมา ไม่รู้ว่าตอน

บทที่ 463 คำโกหกที่ผ่านไปอย่างราบรื่น

“เมื่อครู่นาง……พูดเป็นเรื่องจริงหรือ?” เสี่ยวเฟิงหยุดชะงักไป จากนั้นก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ผิดหวัง

นางกำลังจะบอกเขาอย่างชัดเจนว่า ทุกอย่างที่เมื่อครู่เขาพูดกับเย่นอิ่ง นางได้ยินหมดแล้ว

เย่นหลินรู้สึกสะดุ้งแล้วรู้สึกกลัว แต่การเงียบของเขา ก็ทำให้เ