บทที่ 448 คือภัยพิบัติหลบไม่พ้น

ในแววตาเขา แม้จะมีความสับสนที่เห็นได้ชัดหลังจากเมาสุรา กลับยังสามารถเห็นได้ว่าเขามีสติ ยังแฝงการรุกล้ำอย่างเห็นได้ชัด แววตาราวกับสัตว์ป่าที่ดุร้ายจ้องมองเหยื่อของตน

ตอนนี้จางยวี่โหร่วรู้สึกเป็นลูกแกะที่กำลังนอนอยู่บนโต๊ะรอถูกฆ่า แม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่

บทที่ 449 เม็ดยาเผาใจ

ซีหลิงและเป่ยชิ่วเดินมาถึงตรงหน้าพวกเขาอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเมื่อมองดูแววตาของหวงเย่ ราวกับว่ากำลังพยายามที่จะสกัดหลุมหลายแห่งออกมาจากบนร่างเขา

ไม่กล่าวถึงหชู่ถันก่อน หวงเย่เป็นซีหลิงเลือกเองให้มาเป็นศิษย์ข้างกายตั้งแต่อายุยังน้อย กลับไม่ยืนอยู่ฝั่งพวกเขาด้านนี้ ความโก

บทที่ 450 เกิดเรื่องผิดปกติ ต้องมีปีศาจ

เช้าวันรุ่งขึ้น หชู่ถันก็เดินออกมาจากประตู เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้นอนทั้งคืนเพราะห่วงหวงเย่

เขาไหนเลยไม่เข้าใจความโกรธเกรี้ยวในใจของปรมาจารย์ทั้งสองท่านได้อย่างไร ไม่รู้ว่าที่แท้พวกเขาทำอะไรต่อหวงเย่ไปแล้ว ไอ้เจ้านี่ตอนนี้เป็นอย่างไรแล้ว

เมื่อ