บทที่ 447

คืนเข้าเรือนหอเวลามีค่า

จางยวี่โหร่วอาจจะเข้าใจแล้ว นางนั่งลงบนเตียงของนางอีกครั้ง ปิดผ้าคลุมยินดี แสดงเป็นเจ้าสาวที่สง่างามสูงส่งคนหนึ่ง

แต่ในใจนางมักมีข้อสงสัยและความกังวลตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะการปรากฏตัวของอาจารย์ทั้งสองและท่าทีของเชียนแย่ซิ้วในขณะนั้นที่มีต่อพวกเขา

เมื่อ

บทที่ 448

คือภัยพิบัติหลบไม่พ้น

ในแววตาเขา แม้จะมีความสับสนที่เห็นได้ชัดหลังจากเมาสุรา กลับยังสามารถเห็นได้ว่าเขามีสติ ยังแฝงการรุกล้ำอย่างเห็นได้ชัด แววตาราวกับสัตว์ป่าที่ดุร้ายจ้องมองเหยื่อของตน

ตอนนี้จางยวี่โหร่วรู้สึกเป็นลูกแกะที่กำลังนอนอยู่บนโต๊ะรอถูกฆ่า แม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรเลย แ

บทที่ 449

เม็ดยาเผาใจ

ซีหลิงและเป่ยชิ่วเดินมาถึงตรงหน้าพวกเขาอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเมื่อมองดูแววตาของหวงเย่ ราวกับว่ากำลังพยายามที่จะสกัดหลุมหลายแห่งออกมาจากบนร่างเขา

ไม่กล่าวถึงหชู่ถันก่อน หวงเย่เป็นซีหลิงเลือกเองให้มาเป็นศิษย์ข้างกายตั้งแต่อายุยังน้อย กลับไม่ยืนอยู่ฝั่งพวกเขาด้านนี้ ความ