บทที่ 431 เวลาเป็นเวลาตาย

ไม่เพียงแค่นาง ผู้อื่นที่มาช่วยเหลือนั้น ต่างก็ไม่อาจที่จะยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าได้

ในความทรงจำของพวกเขานั้น คือชายชาตรีที่สง่างาม สูงส่ง เพียงกระดิกมือก็สามารถเรียกฟ้าเรียกฝนได้แล้ว อำนาจปราดเปรื่อง เป็นคนที่สูงศักดิ์อย่างไม่อาจเทียบเคียงได้

แต่มา

บทที่ 432 ทำให้ร่างกายของเขาอบอุ่น

แม้ว่าพวกเขาจะหาเชียนแย่ซิ้วพบแล้ว แต่ตอนนี้อาการของเขายังไม่แน่นอน จึงไม่อาจที่จะพาตัวเขาลงจากหุบเขาได้

หชู่ถันเอาใบของหรงหลิงจือป้อนเข้าปากของเขา จากนั้นก็ใช้พลังภายในช่วยเขาในการขับมันลงไป เพื่อให้ร่างกายรับมันได้ดีขึ้น

แม้ว่าหรงหลิงจือนี้จะให้จาง

บทที่ 433 การสารภาพของสาวน้อย

จางยวี่โหร่ว เผชิญหน้ากับเหตุการณ์สุดประหม่า

นางและเชียนแย่ซิ้วนอนอยู่ร่วมกัน อีกทั้งยังถูกหวงเย่พบเข้าอีก

แม้ว่า......บทที่เขาเข้ามานั้น เรือนร่างของพวกเขาจะมีอาภรณ์ห่อหุ้มเอาไว้ แต่ก็สามารถทำให้คนที่มองเห็นจินตนาการได้ว่าใต้ผ้านั้นคือสิ่งใด

สิ่งที