บทที่ 430 ตามหาคน ณ หุบเขาหิมะ (2)

“เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ตอนนี้ออกไปข้างนอกไม่ได้ ถึงแม้หยกแขวนของท่านประมุขจะตกอยู่ที่นี่ ก็แสดงว่าเขาเคยอยู่ที่นี่แล้วไม่ระวังทำหยกแขวนตกหล่น ถ้าเขายังอยู่ที่นี่ แสงไฟที่เมื่อครู่พวกข้าปล่อยออกมาก็คงจะทำให้เขาเห็น ไม่มีทางที่เขาจะไม่ปรากฏตัว

ถึงแม้พวกเขาจะอยาก

บทที่ 431 เวลาเป็นเวลาตาย

ไม่เพียงแค่นาง ผู้อื่นที่มาช่วยเหลือนั้น ต่างก็ไม่อาจที่จะยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าได้

ในความทรงจำของพวกเขานั้น คือชายชาตรีที่สง่างาม สูงส่ง เพียงกระดิกมือก็สามารถเรียกฟ้าเรียกฝนได้แล้ว อำนาจปราดเปรื่อง เป็นคนที่สูงศักดิ์อย่างไม่อาจเทียบเคียงได้

แต่มา

บทที่ 432 ทำให้ร่างกายของเขาอบอุ่น

แม้ว่าพวกเขาจะหาเชียนแย่ซิ้วพบแล้ว แต่ตอนนี้อาการของเขายังไม่แน่นอน จึงไม่อาจที่จะพาตัวเขาลงจากหุบเขาได้

หชู่ถันเอาใบของหรงหลิงจือป้อนเข้าปากของเขา จากนั้นก็ใช้พลังภายในช่วยเขาในการขับมันลงไป เพื่อให้ร่างกายรับมันได้ดีขึ้น

แม้ว่าหรงหลิงจือนี้จะให้จาง