บทที่ 414 ติดยา

อากาศข้างนอกนั้นเหน็บหนาวเหลือเกิน และในห้องก็ได้เผาไฟอันร้อนรนไว้

จางยวี่โหร่วนอนอยู่บนที่นอน และหลับอย่างฝันหวานยิ่งนัก กำลังจะเข้าสู่ความฝัน และมีคนๆหนึ่งนั่งอยู่ที่ขอบเตียงแล้วมองนางโดยนางไม่รู้ตัว

พอเห็นนางหลับอย่างสบายใจ ในใจของเขาก็รู้สึกสบายใจไปตาม ปล่อยให้ทุกอ

บทที่ 415 คนที่หาที่ตายเอง

ลมหนาวพัดผ่านมา บนถนนที่ไร้คนสัญจรก็มีเสียงม้าถีบดังขึ้นแต่ไกล

ลมพัดตีชุดใหญ่ๆของเขาขึ้นอย่างเสียงดัง ผมยาวดีเงาของเขาลอยไปลอยมาไปตามทิศทางลม

ตอนนี้สภาพของเขา เหมือนไม่ได้ดูน่ากลัวและโหดเหี้ยม แต่กลับเป็นความสง่าผ่าเผย

ไหนๆก็จะไปขึ้นเขาหิมะเพื่อตามหาหร

บทที่ 416 ความดิ้นรนของผู้ไร้ซึ่งหนทาง

คนเยี่ยงนี้ ไม่สมควรมาเสียเวลากับนางตั้งแต่แรก

ไหนๆนางก็อยากจะหาเหาใส่หัวเอง ฉะนั้นเขาก็จะทำให้นางสมดั่งปรารถนา

“นั่นมันจะทำไม ไม่ว่านางจะกลายเป็นสภาพใด แต่ในใจของข้านางก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ แค่นางยังต้องการข้า ข้าก็จะอยู่เคียงข้างนาง ท