บทที่ 404 ฝังศพ

ตอนนี้รู้ว่าฆาตกรที่ฆ่าจางไท่ซืออย่างแท้จริง ตระกูลจางจึงได้เปลี่ยนท่าทีไปมาก

พวกเขาไม่เพียงแต่ว่ารู้สึกว่า การที่เขาตายนั้นยังไม่สาสมพอ แต่กลับไปป่วนงานศพของเขาด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเชียนแย่ซิ้วและเสี่ยวเฟิงขัดวางไว้ ก็เกรงว่าพวกเขาจะเตรียมตัวไปทำเยี่ยงนี้จริงๆ

บทที่ 405 เกลียดจนเข้ากระดูก

และจางยวี่โหร่วเองก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก นางไม่ได้ตกใจเพราะว่าความน่ากลัวของหน้า แต่เป็นเพราะว่าใบหน้านั้นนางรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก

เพราะว่านางจำได้อย่างชัดเจนเลยว่า ตอนแรกที่นางเข้าไปอยู่ตำหนักอ๋องชิงผิง มีคืนๆหนึ่ง นางเคยฝันร้าย

ในฝันนั้นตนเองได้ตื่นขึ้

บทที่ 406 โกรธตัวเองอย่างเจ็บใจ

“เด็กคนนี้ พวกข้าก็สามารถเลี้ยงด้วยกัน ลูกของเจ้า ก็คือลูกของข้า ข้าจะไม่ยอมให้แม่ลูกต้องถูกทำร้าย！” เขาสบตาของนาง และพูดขึ้นอย่างจริงจัง

นางลืมตาโต และทำตัวไม่ถูก

ที่ผ่านมา ความรู้สึกที่นางมีกับเขาก็คือเขาชอบบ้าอำนาจ เขาจะทนความกดดันเยี่ยงนี้ได้เยี่ยงไ