บทที่ 395 การตายของหันยี่ฉี

เสี่ยวเฟิงทั้งคนไม่มีจิตใจทำอะไร ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอะไรตอนนี้

นังเห็นเย่นหลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เงียบไม่พูดจา จู่ ๆ รีบวิ่งไปข้างหน้า คว้าเสื้อที่หน้าอกของเขาไว้ ส่งเสียงถามด้วยความพลุกพล่านมาก

“ที่แท้เกิดเรื่องอะไรขึ้น อ๋องชิงผินพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ได้อย่

บทที่ 396 อาบน้ำตาเซ่นเสื้อโลหิต

ยามวิกาลคนเงียบสงบ จางยวี่โหร่วยังคงนั่งเฝ้าอยู่ในค่ายใหญ่ที่นั่น

นางยังไม่ได้พูดจา เหมือนหุ่นไม้ปานนั้นไม่ขยับเขยื้อนสักนิด ราวกับหันยี่ฉีไปแล้ว นางก็ตามเขาไปแล้วด้วย

เสี่ยวเฟิงเพราะเป็นกังวลเกินไป แน่นอนเป็นไปไม่ได้ที่จะห่างจากข้างกายจางยวี่โหร่วในเว

บทที่ 397 ตั้งครรภ์

จางยวี่โหร่วนอนอยู่บนเตียง ลักษณะซีดเซียวอ่อนแอ ใครเห็นแวบหนึ่งก็ต้องรู้สึกปวดใจมาก

หวงเย่พวกเขายืนเรียงอยู่เคียงข้างกันในห้อง ดูแพทย์ทหารคนนั้นช่วยจางยวี่โหร่วจับตรวจชีพจร เห็นเขาขมวดคิ้วลึกสักพัก ถอนหายใจยาวสักพัก ทำให้พวกเขาไม่กี่คนอกสั่นขวัญแขวน

ในที่สุด เสี่ยว