บทที่ 393 คำสั่งทหารดุจขุนเขา

นางยืนยันเช่นนี้ เสี่ยวเฟิงไม่สามารถง้างนางได้ ก็ได้แต่เพียงแล้วไปเถอะ

แต่พูดไปแล้วก็แปลก ทำไมซุปไก่ที่สดอร่อยนั้น คุณหนูดื่มไม่ลง แต่กินอย่างอื่นกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรน่ะ

นี่ทำให้ในใจนังมีลางสังหรณ์ไม่ดีเรื่องหนึ่ง คิดว่าเมื่อแรกที่พวกนางยังอยู่ในพระตำหน

บทที่ 394 วันสิ้นสุดของเทพมรณา

ข้างหน้าปรากฏคนม้าขบวนหนึ่ง อาจเป็นท่านอ๋องพวกเขากลับมา แต่เพื่อความปลอดภัย ขอท่านผู้ตรวจราชการแผ่นดินช่วยกรุณารอที่นี่สักครู่ ตอนนี้เรากำลังส่งคนไปตรวจสอบทันที เจ้ารออยู่ที่นี่ อย่าได้จากไปเด็ดขาด ถ้ามีความเสี่ยงอันตรายใด ๆ เจ้าต้องล่าถอยไปกับคนอื่นๆทันที”

จา

บทที่ 395 การตายของหันยี่ฉี

เสี่ยวเฟิงทั้งคนไม่มีจิตใจทำอะไร ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอะไรตอนนี้

นังเห็นเย่นหลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เงียบไม่พูดจา จู่ ๆ รีบวิ่งไปข้างหน้า คว้าเสื้อที่หน้าอกของเขาไว้ ส่งเสียงถามด้วยความพลุกพล่านมาก

“ที่แท้เกิดเรื่องอะไรขึ้น อ๋องชิงผินพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ได้อย่