บทที่ 392 เข้ากันไม่ได้กับดินน้ำ

เย่นหลินยังคงรักษาท่าทีเงียบสงบ ราวกับยึดถือเอาหวงเย่เป็นมนุษย์ล่องหนตนหนึ่งโดยตรง ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเขาก็ไม่สนใจ

แต่ในความเป็นจริง เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะไม่ได้ยินวาจาที่เขาพูดน่ะ?

ครึ่งค่อนวัน ในที่สุด เขาเงยหน้าขึ้นมองหวงเย่ ถามอย่างช้าๆว่า “ถ้าเจ้าเ

บทที่ 393 คำสั่งทหารดุจขุนเขา

นางยืนยันเช่นนี้ เสี่ยวเฟิงไม่สามารถง้างนางได้ ก็ได้แต่เพียงแล้วไปเถอะ

แต่พูดไปแล้วก็แปลก ทำไมซุปไก่ที่สดอร่อยนั้น คุณหนูดื่มไม่ลง แต่กินอย่างอื่นกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรน่ะ

นี่ทำให้ในใจนังมีลางสังหรณ์ไม่ดีเรื่องหนึ่ง คิดว่าเมื่อแรกที่พวกนางยังอยู่ในพระตำหน

บทที่ 394 วันสิ้นสุดของเทพมรณา

ข้างหน้าปรากฏคนม้าขบวนหนึ่ง อาจเป็นท่านอ๋องพวกเขากลับมา แต่เพื่อความปลอดภัย ขอท่านผู้ตรวจราชการแผ่นดินช่วยกรุณารอที่นี่สักครู่ ตอนนี้เรากำลังส่งคนไปตรวจสอบทันที เจ้ารออยู่ที่นี่ อย่าได้จากไปเด็ดขาด ถ้ามีความเสี่ยงอันตรายใด ๆ เจ้าต้องล่าถอยไปกับคนอื่นๆทันที”

จา