บทที่ 266 หนึ่งในหมากที่ใช้เดิน

ช่วงเวลาเร่งด่วน ก็ยังเป็น ดวงมู่หย่ารั้งเสาไว้ข้างหน้าแล้วผลักดันออกไป แล้วตรงนั้นมีทหาร2คนเข้ามาเพื่อจะจับนาง ไม่งั้นเรื่องราวคงไม่อาจคาดคิด.

ฆ่าตัวตายไม่สำเร็จ ตากใบหลิงกวงทุกอย่างเป็นแค่ฝุ่น อ่อนแอไม่มีแรงอยู่บนพื้นดิน

สิ่งที่ทำให้นางไร้ความหวังท

บทที่ 267 กลลวงที่แท้จริง

หนึ่งคนสองคนก็ช่วยแต่หันยี่ฉีพูด.

จากมุมมองของมู่โหรงจิ๋วมาพูด แน่นอนหวังว่าได้ยินจากพวกเขาว่าหันยี่ฉีไร้ประโยชน์ทำอะไรไม่ได้แบบนี้มั้ง แต่ที่น่าแค้นที่สุดคือตัวเขาเองก็รู้สึกว่าสิ่งที่พวกเขาพูดมีความหมาย และได้ฟังเข้าไปอย่างหักห้ามใจตัวเองไม่ได้

เมื่อตะกี้

บทที่ 268 มีสิ่งขวางกั้นในจิตใจ

แต่ว่า ความจริงก็อยู่ตรงหน้าแล้ว

อีกทั้งหลิงจือก็เห็นทุกอย่างด้วยความชัดเจน สายตาของไป๋หลิงกวงจดจ้องไปที่หันยี่ฉีอยู่ตลอดเวลา

แม้ว่าหันยี่ฉีจะไม่คิดสิ่งใด แต่ว่าสายตาและพฤติกรรมของไป๋หลิงกวงนั้นมีปัญหาจริงๆ

"อย่างไรเสียเรื่องนี้ข้าก็ได้เอ่ยปากพูด