บทที่ 235 จ้างนักฆ่า

เสียงพิณไม่มีแล้วจริงๆ แต่ยังไม่ทันรอให้หชู่ถันได้เงียบลงแล้วตั้งใจคิดเรื่องต่างๆให้ดี ก็มีคนเข้ามารบกวนจนได้

“กราบเรียนใต้เท้าทั้งสอง มีคนต้องการจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อเจรจาต่อรองค่าหัวคนกับตำหนักจิ๊วซาของพวกเราขอรับ” ในตำหนักใหญ่อยู่ๆมีคนชุดขาวหลายคนถลันเข้ามา พวก

บทที่ 236 ยากที่จะแยกความจริงกับความฝัน

ตกดึกแล้ว ในตอนนี้ได้ถึงเวลายามจื่อ

แม้ว่าจะเป็นตำหนักชิงผินที่เงียบสงัด แต่ก็เงียบเหงาไปทั้งหมด

นอกจากทหารเฝ้ายาม คนอื่นส่วนใหญ่หลับกันหมดแล้ว

คืนนี้หันยี่ฉีไม่ได้กลับมา ดังนั้นจางยวี่โหร่วจึงนอนหลับอย่างสงบตั้งแต่หัววันแล้ว

บางทีอ

บทที่ 237 ยอมทำลายรูปโฉมของตนเอง

“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้นเพคะ！ยี่ฉี พวกเราไม่ใช่ว่าเคยพูดความในใจของกันและกันอย่างตรงไปตรงมาตั้งนานแล้วหรือเพคะ เหตุใดพระองค์ถึงได้ทรงสงสัยในความรู้สึกของหม่อมฉันที่มีต่อพระองค์ล่ะเพคะ? พระองค์ทรงเชื่อหม่อมฉัน ความชอบที่หม่อมฉันมีต่อพระองค์จะต้องไม่เปลี่ยนแปลงเพราะว่า