บทที่ 197 ไร้น้ำใจที่สุดคือครอบครัวราชนิกุล

“แค๊ก...แค๊ก ๆ จื่อห้าวเจ้ามาพอดี เจิ้งยังคิด...ยังคิดส่งคนไปหาเจ้า เจิ้งมีวาจาคิดอยาก...คุยกับเจ้า”

เมื่อเป่ยจื่อห้าวเห็นเขาพูดจายากลำบากเช่นนี้ รีบก้าวไปข้างหน้าอย่างกังวลทันที ลูบพระทรวงของพระองค์ให้ลมปราณโล่งสบายขึ้น

“เสด็จพ่อ พระอง

บทที่ 198 ผู้สืบทอดราชบัลลังก์

เป่ยจื่อห้าวตกใจอึ้งไปอีกครั้งดูเหมือนว่าเขาจะรู้ชัดเจนว่าเขาคิดจะพูดอะไร แต่เขากลับไม่เข้าใจว่าที่แท้เขามีเป้าหมายอะไร

“เสด็จพ่อ พระองค์...ทรงคิดถึงพระมเหสีองค์ก่อนอีกแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ? กระหม่อมมักจะได้ยินพระมารดาทรงเอ่ยถึงพระมเหสีองค์ก่อน พระมเหสีองค์ก่อ

บทที่ 199 สี่ประเทศอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธ์

ข่าวเรื่องฮ่องเต้ทรงประชวรหนัก ในไม่ช้าก็ไม่สามารถปิดบังได้แล้ว

มาถึงขั้นนี้ ดูเหมือนการปิดบังซ่อนเร้นไม่ได้มีความหมายอะไรอีก ฮ่องเต้ไม่ออกว่าราชการมาหลายวัน เหตุการณ์สำคัญของบ้านเมืองถูกกองทิ้งไว้ไม่มีใครจัดการ ถ้าหากพระวรกายสุขภาพดีจริงแล้ว