บทที่ 191 แฉออกมาอย่างหมดเปลือก

“ข้าไม่ใช่คนของราชสำนักและไม่มีเจตนาร้ายต่อเจ้า ข้าแค่พยายามที่จะทำความเข้าใจข้อสงสัยในใจให้ชัดเจนขึ้นมาบ้าง ในเมื่อข้าได้มาหาถึงที่นี่แล้ว เจ้าควรเข้าใจเช่นนั้นเป็นธรรมดา บางเรื่องแม้เจ้าไม่ยอมรับ ก็ไม่เป็นประโยชน์”

เขาไม่คิดจะ “ขายใบตราส่งของ”(อุบเรื่อง

บทที่ 192 ยอมรับความจริงไม่ได้

“เจ้าพูดอะไร แรกเริ่มคนที่ช่วยชีวิตเจ้าคือจางไท่ซือ? เขาไม่ได้เป็นเจ้าหน้าที่เรือนจำเป็นคนที่พยายามจะฆ่าเจ้า ทำไมเขาถึงช่วยเจ้า?” ถึงแม้ว่าเขาจะเคยคิดเดาแบบนี้มาก่อนเขายังรู้สึกว่ารับไม่ค่อยได้บ้างเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ออกมา

จางไท่ซือเป็นคนดี แรกเริ่มแม้ว

บทที่ 193 หัวเตียงตีกัน ปลายเตียงดีกัน

วันต่อมาเมื่อจางยวี่โหร่วตื่นขึ้นมา ความเจ็บปวดที่ส่งมาบนร่างทำให้นางขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณ สูดอากาศเย็นกลับเข้าไปคำ

เพิ่งตื่นขึ้นมา จิตสำนึกของนางยังไม่ชัดเจนนัก แต่ความเจ็บปวดทางกายภาพได้เรียกให้สติสัมปชัญญะกลับมากว่าครึ่ง

ร่างกายของนางเจ็บป