บทที่ 152 อาจจะทรงครรภ์

ขณะนี้ คนรับใช้ทั้งห้องต่างพลันอกสั่นขวัญแขวนกันไปหมด เพียงรู้สึกว่าหัวใจของตนเองล้วนถูกดึงขึ้นกันแล้ว

“พระชายา พระองค์ทรงเป็นอะไรไปแล้ว โจ๊กนี้ไม่เหมาะกับรสนิยมหรือไรเพค่ะ?”

“ไม่ถูกน่ะ นี่เป็นข้าวต้มไก่ฝอยที่พระชายาโปรดที่สุด ทุกครั้งล้วนต้องให้พ่อครัวคนน

บทที่ 153 ตื่นเต้นหลอกๆ ไปยกหนึ่ง

“เจ้าพูดจริงเหรอ? ข้าไม่ได้ทรงครรภ์จริงๆ เหรอ?” นางถึงกับถามด้วยความตื่นเต้นบ้าง

พอนางถามเช่นนี้ ทุกคนในห้องต่างมองนางอย่างไร้เหตุผลไปหมด รวมทั้งแพทย์ที่ดูสีหน้าโง่ทึ่มไปถนัดทันที

รู้สึกอย่างไร ไม่ได้ทรงครรภ์นางยังดีใจอีกต่างหากน่ะ ว่ากันตามปกติ

บทที่ 154 ซุปคุมกำเนิด

ตอนนี้ความเข้าใจผิดอะไรทั้งมวลได้อธิบายชัดเจนจนหมดแล้ว จางยวี่โหร่วโล่งใจแล้ว

แน่นอนนางยอมรับคำขอโทษและการปลอบใจของผู้ชายอย่างใจสงบสมเหตุสมผลแล้ว

ฉวยโอกาสในขณะที่บรรยากาศอันอบอุ่นแน่นหนานี้ยังไม่สลายไป จางยวี่โหร่วหน้าแดงเล็กน้อยในอ้อมอกของเขา หลังจากนั้นพู