บทที่151 รสชาติของความสุข

หลังจากพัวพันกันไปได้ยกหนึ่ง จางยวี่โหร่วหลับสนิทไป

คราวนี้นางเหนื่อยไม่เบาจริง ๆ จิตใจและร่างกายทั้งคู่ถูกกดดัน เกือบจะทำให้นางล้มพับไปแล้ว

แต่เห็นได้ชัดว่าผู้ชายกลับดูไม่มั่นคงมาก แม้ว่าในอ้อมอกของเขาได้กอดร่างอันอบอุ่นนุ่มนวลไว้แนบแน่น เขากลับมีความรู

บทที่ 152 อาจจะทรงครรภ์

ขณะนี้ คนรับใช้ทั้งห้องต่างพลันอกสั่นขวัญแขวนกันไปหมด เพียงรู้สึกว่าหัวใจของตนเองล้วนถูกดึงขึ้นกันแล้ว

“พระชายา พระองค์ทรงเป็นอะไรไปแล้ว โจ๊กนี้ไม่เหมาะกับรสนิยมหรือไรเพค่ะ?”

“ไม่ถูกน่ะ นี่เป็นข้าวต้มไก่ฝอยที่พระชายาโปรดที่สุด ทุกครั้งล้วนต้องให้พ่อครัวคนน

บทที่ 153 ตื่นเต้นหลอกๆ ไปยกหนึ่ง

“เจ้าพูดจริงเหรอ? ข้าไม่ได้ทรงครรภ์จริงๆ เหรอ?” นางถึงกับถามด้วยความตื่นเต้นบ้าง

พอนางถามเช่นนี้ ทุกคนในห้องต่างมองนางอย่างไร้เหตุผลไปหมด รวมทั้งแพทย์ที่ดูสีหน้าโง่ทึ่มไปถนัดทันที

รู้สึกอย่างไร ไม่ได้ทรงครรภ์นางยังดีใจอีกต่างหากน่ะ ว่ากันตามปกติ