บทที่ 123 จงใจทำให้ผู้อื่นลำบากใจในสวนบุปผชาติหลวง

เพราะเรื่องที่ถกกันขณะเข้าพระราชวังในคราวที่แล้วถูกหลันเชียงคนนั้นรบกวน พวกเขาก็มิอาจพูดกันต่อไปได้อีก

ถ้าครั้งต่อไปมีคนมากมายขนาดนี้มาร่วมชุมนุมด้วยกันเหมือนตอนนี้ เกรงว่าจะชักนำความสนใจของผู้อื่นได้อย่างง่ายดายมาก ถึงเวลานั้นมิอาจตกสภ

บทที่ 124 หลิงจือหายไป

จางยวี่โหร่วกลับไปที่พระตำหนักอ๋องชิงผิน รู้สึกว่าในที่สุดก็ทำงานได้เสร็จสิ้นไปเรื่องหนึ่ง สภาพจิตใจนี้ ก็สามารถผ่อนคลายลงคราหนึ่งแล้ว

จู่ ๆ เสี่ยวฟงก็วิ่งเข้ามาทางประตู ถือช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ในมือ กล่าวอย่างมีความสุข “คุณหนู วันนี้อากาศดีมากจริง ๆ ดอกไม้ข้างนอกก็ออ

บทที่ 125 สาบสูญไร้ร่องรอย

เมื่อได้ยินวาจานี้ ในใจซูเฟยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจบ้าง นางรีบลุกขึ้นทันที เดินไปมารอบ ๆ อย่างใจจดใจจ่อร้อนใจ

“ตอนนี้ควรทำอย่างไร? จือเอ๋ออย่าได้เกิดเหตุเด็ดขาดจึงดีอ่า”

จางยวี่โหร่วก็เป็นกังวลมาก ตอนนี้เหลือเพียงความหวังที่โชคดีมีสุขสักนิด ก็คือท