บทที่ 102 ไม่ได้ก็ทำลายเธอ

“จางไท่ซือเป็นคนวิ่งไปพูดคำพูดเหล่านี้ต่อหน้าฮ่องเต้ ถึงแม้ใจข้าจะสงสัย แต่ข้าก็ไม่มีวิธีที่จะพิสูจน์ได้ในขณะที่เจ้ายังไม่ได้สติ จึงทำได้แค่ปล่อยให้พวกเขาพูดเท่านั้น เดิมทีแล้วข้ายังคิดว่าพวกเขาจะต้องใช้โอกาสนี้ฟ้องร้องกับฮ่องเต้อย่างแน่นอน แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะไม่

บทที่ 103 เป็นฝ่ายไปส่งถึงประตูบ้าน

ได้ยินมาว่าเป่ยจื่อห้าวฟื้นแล้ว ในใจของจางยวี่โหร่วก็ความกังวลใดใด

เธอเกลียดชังเป่ยจื่อห้าวเข้ากระดูกมาตั้งนานแล้ว เกลียดชังที่สุดจนหัวใจเริ่มรู้สึกชินชา

หลังจากหมดทั้งที่เป่ยจื่อห้าวก็ทำเรื่องเลวร้ายหลายสิ่งหลายอย่างกับเธอมากมายในชาติก่อน จนถึ

บทที่ 104 คืนนี้มาปรนนิบัติที่ห้องนอน

เมื่อเห็นว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดความสำเร็จขึ้น แต่ในช่วงเวลาสำคัญนั้น จางยวี่โหร่วก็จับมือของเขาที่วุ่นวายอยู่บนเรือนร่างของเธออย่างกระทันหันและขัดขวางการเคลื่อนไหวของเขา

“ ทำไม เสียใจงั้นรึ?”

“ ตอนนี้...ยังเป็นเวลากลางวัน!”

อา ทำเรื่