บทที่ 101 เป่ยจื่อห้าฟื้นคืนสติ

เป่ยจื่อห้าวสลบไปเจ็ดวันเต็มๆ จนในที่สุดก็ฟื้นคืนสติขึ้นมา แต่กลับคิดไม่ถึงว่าวันเวลาได้เปลี่ยนไปแล้วและเขาก็ไม่รู้เรื่องอะไรในช่วงเวลานั้นเลย และก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ทุกอย่างได้

“ ลูกรัก ในที่สุดเจ้าก็ได้สติแล้ว! ” เมื่อลี่เฟยเห็นเขาลืมตาขึ้นมา

บทที่ 102 ไม่ได้ก็ทำลายเธอ

“จางไท่ซือเป็นคนวิ่งไปพูดคำพูดเหล่านี้ต่อหน้าฮ่องเต้ ถึงแม้ใจข้าจะสงสัย แต่ข้าก็ไม่มีวิธีที่จะพิสูจน์ได้ในขณะที่เจ้ายังไม่ได้สติ จึงทำได้แค่ปล่อยให้พวกเขาพูดเท่านั้น เดิมทีแล้วข้ายังคิดว่าพวกเขาจะต้องใช้โอกาสนี้ฟ้องร้องกับฮ่องเต้อย่างแน่นอน แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะไม่

บทที่ 103 เป็นฝ่ายไปส่งถึงประตูบ้าน

ได้ยินมาว่าเป่ยจื่อห้าวฟื้นแล้ว ในใจของจางยวี่โหร่วก็ความกังวลใดใด

เธอเกลียดชังเป่ยจื่อห้าวเข้ากระดูกมาตั้งนานแล้ว เกลียดชังที่สุดจนหัวใจเริ่มรู้สึกชินชา

หลังจากหมดทั้งที่เป่ยจื่อห้าวก็ทำเรื่องเลวร้ายหลายสิ่งหลายอย่างกับเธอมากมายในชาติก่อน จนถึ