บทที่ 90 อนุภรรยาที่ถูกสาดอุจจาระ

รุ่งเช้า

เสียงไก่ขันและสุนัขเห่าดังขึ้นเรื่อยๆ

ปลุกผู้คนที่ยังหลับใหลให้ตื่น

ที่จวนเจียงในเมืองชิงสือ บ่าวไพร่ต่างขยันขันแข็ง

ช่วยกันแต่งหน้าแต่งตัวให้นายของพวกเขา

ฟูเหรินสั่งว่า ต้องให้นางดูมีท่าทีเป็นนายหญิงใหญ่

ต้องให้คุณหนูและคุณชายดูสง่างามเหนือกว่าลูกของภรรย

บทที่ 91 - ฉันคือภรรยารอง

ยามบ่าย

เจียงเมี่ยวเมี่ยวร้องไห้จนเหนื่อย กินนมเสร็จก็หลับไป

ที่เธอร้องไห้เพราะเสียดายเสื่อและลูกหมาป่าของเธอ

ช่วยไม่ได้ สู้ก็ไม่ไหว

ด่าก็ด่าไม่ออก

ก็เลยได้แต่ร้องไห้โฮ

ลืมตาขึ้นมา ยังคงอยู่ในอ้อมกอดของแม่

แม่มือหนึ่งอุ้มเธอ อีกมือถือหนังสือ

เบื้องบนคือร่มเงาสีเขียว

บทที่ 92 - ยื่นเงินมาให้

บนโต๊ะไม้เก่าๆ

มีผ้าฝ้ายคุณภาพดีหลายพับ

ถุงแป้งสาลีและถุงธัญพืชอย่างดี

และหีบไม้สวยงามสองใบ

"พี่ชาย มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องอธิบาย..."

"ไม่ว่าพี่จะเชื่อหรือไม่ สามีของฉันไม่ได้ตั้งใจจะเบี้ยวหนี้ หลังจากที่เขาเข้ารับราชการ เขาได้มอบเงินที่ติดค้างพี่ให้แม่สามี ฝากให้นางคืนใ