ตอน 425
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
ทุกอย่างล้วนเป็นการแสดง
ออกจากอี้ผินจวี้
แม่ลูกทั้งสองไม่ได้กลับจวนองค์หญิง และไม่ได้ไปจวนจิ่งอ๋อง
แต่มุ่งตรงไปยังจวนอ๋องกง
เจียงเมี่ยวเมี่ยวคิดว่าภรรยาของลุงน้อยคงกลับไปบ้านเกิด
เพราะเธอยังท้อง ลุงน้อยก็ไม่อยู่ข้างกาย เธอกลับไปตระกูลมู่จะปลอดภัยกว่า
จากประสบการณ์การดูละครหลายปีของเธอ
ตอน 426
หน้าแดงก่ำ
ส่วนเจียงจื่อเฟิงที่หายตัวไป
บาดเจ็บไม่ได้รุนแรงนัก
ขาเป็นแผล แขนมีบาดแผลที่ผิวหนังเล็กน้อย
ลู่ชิงเหยาในฐานะแม่ ทั้งเจ็บปวดใจ แต่ก็คิดได้
ทหารคนไหนไม่เคยได้รับบาดเจ็บบ้าง นายพลคนไหนไม่มีรอยแผลเป็นสักสองสามรอย
แม้จะคิดเช่นนั้นในใจ
แต่เมื่อเห็นลูกชายเดินกะเผลกมาหาเธอ ก็อดรู้สึ
ตอน 427
ความปรารถนาวัยเด็ก
ในห้องเงียบจนได้ยินเสียงเข็มหล่น
ทั้งสองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันยังคงรู้สึกอึดอัด
แม้จะเป็นบ้านของตัวเอง
แต่ลู่ชิงเหยาก็ไม่คิดว่าตัวเองจะสนิทสนมถึงขนาดไม่เคาะประตูก่อนเข้าห้องของมู่อวิ๋นจี้ยก
เธอเคยมองมู่อวิ๋นจี้ยกเป็นพี่ชายคนหนึ่ง
แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ ไม่เ